όμορφη
- Είσαι πάρα πολύ όμορφη!
Αν είσαι και το ίδιο έξυπνη,
θα έρθω σε πολύ δύσκολη θέση.
(Κι ύστερα, εκείνη απλώς χαμογέλασε.
Μήπως αυτό ήταν και η απάντηση;)
Παρενδυσία.
Το συμβιβάστηκα είναι ένα κακό επέλεξα
σε παρενδυσία.
Ένα πρόχειρο κατέληξα δηλαδή.
Ένα επιτέλους.
Yπόγειο
Αυτό που εσένα σου φαίνεται
σα να το πήγα από εκεί εδώ...
...εγώ το ανέβασα από το υπόγειο.
(Κι ήταν και σκοτεινά εκεί κάτω.)
Κι αν...
Κι αν δεν ανοίξει...
...έχουμε θάλασσα.
Κι αν δεν ανάψει...
...έχουμε ήλιο.
Κι αν σταματήσει...
...έχουμε χρόνο.
Μέσα απ' τη ματιά του φίλου Λευτέρη Κοκονά.
Δουλειές του θα βρείτε εδώ:
Στο σκαμνί.
Από τότε που ο άνθρωπος έβαλε πρώτη
την ιδέα της αισιοδοξίας,
αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε θέση
στην αίσθηση της νοσταλγίας.
Και, παραδόξως, την κάθισε
στο σκαμνί
για τόσα και τόσα.
στο σκαμνί
για τόσα και τόσα.
Σιωπή
Αντιλαμβάνεσαι, φαντάζομαι, το θράσος
που πρέπει να έχει μια λέξη
για να πάει να τα βάλει με τη Σιωπή.
Και την ευθύνη που αναλαμβάνει
όταν επιλέγει να σταθεί αντάξιά Της.
λόγια #2
σα να μας κλέβουμε στο ζύγι
εμείς οι ίδιοι
πολλές φορές δίνουμε στα λόγια το βάρος
που δεν έχουν
εις βάρος μας, αγάπη μου
Πούστη Χρόνε...
...που ξαφνικά κάνεις τη νύχτα μέρα ˙
και τίποτα δεν έχει αλλάξει!
(Κι απόψε δεν κοιμήθηκα από φόβο μήπως πάλι ονειρευτώ
έναν καλύτερο κόσμο.)
Κοίτα εγώ..., Νατάσσα Μποφίλιου
(Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος / Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης)
Φίλε μου, πρεζόνι...
...πρόσεχε...
Εσύ καλομεγαλώνεις τα ανυποψίαστα παιδιά τους.
Αυτά που όταν σε δουν στο πεζοδρόμιο σε οικτίρουν.
Αυτά που όταν σε δουν στο πεζοδρόμιο σε οικτίρουν.
Στη μεγάλη σκάλα του métro.
Δοκίμασε να κοιτάξεις στα μάτια
τους ανθρώπους που κατεβαίνουν σκυφτοί
τη μεγάλη σκάλα του métro...
...ενώ εσύ την ανεβαίνεις με το κεφάλι ψηλά.
Σφαγεία
Πρώτα τα κλείσανε, κι ύστερα φρόντισαν ν' αλλάξουνε και τη στροφή του δρόμου.
Έτσι που τώρα πια σχεδόν κανένας δεν περνά απ' τα παλιά Σφαγεία.
Εκεί μέσα συντελέστηκαν κάποτε μερικά από τα μεγαλύτερα εγκλήματα
υπέρ της ανθρωπότητος.
Ακόμη ακούω τα τελευταία βελάσματα
των παιδικών μου χρόνων.
Ξένος για 'σένανε κι εχθρός
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος / Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας. (1989)
Σε γνώρισα έτσι...
The Life that is to be, to me,
a Residence too plain
unless in my Redeemer's Face
I recognize your own
1260 της Emily Dickinson (απόσπασμα)
Σε γνώρισα έτσι που όταν πεθάνω, πιστεύω,
το δικό σου πρόσωπο θα συναντήσω εκεί πάνω.
Θα χαμογελάσεις και θα μου πεις:
Έλα, σε περίμενα. Εγώ τα έκανα όλα.
Όλο μου το 2010 σε 43 Facebook status updates...
03 Ιανουαρίου
2010, στρογγυλό – στρογγυλό, ό,τι πρέπει για ορόσημο!
17 Ιανουαρίου
It’s been five months already…
21 Ιανουαρίου
Ο Dimitris Anagnostopoulos ξεκινάει επισήμως από αυτό το Σάββατο υπηρεσία ως Υπασπιστής του Στρατηγού!
01 Φεβρουαρίου
Arbeit macht frei!
14 Φεβρουαρίου
Ο Dimitris Anagnostopoulos δεν ανησυχεί: μασκαρεμένος βγήκε, μασκαρεμένος θα ξαναμπεί…
03 Μαρτίου
Όποιος θέλει να με μάθει, ας ξεχάσει ότι με ξέρει.
11 Μαρτίου
ΕγΩ στην ΚρΙση πΑω με παλΑμες ανοιχτΕς.
06 Απριλίου
Εντάξει. Τα ‘στειλα για σέρβις κάτι όνειρα που είχα…
08 Απριλίου
Η αλήθεια κρύβεται στην αλητεία… Πάω να τη βρω!
10 Απριλίου
Όταν δεν έχεις πού να πας, ποιος ο λόγος να φοβάσαι πού θα σε βγάλει ο δρόμος;
15 Απριλίου
ΦΕΤΟΣ ΤΟ MENU ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ: Zabou Breitman, François Ozon, Patrice Chéreau. RENDEZ-VOUS ΣΤΟ FESTIVAL ΛΟΙΠΟΝ…
16 Απριλίου
Απόψε Νατάσσα, και αύριο το πρωί πλήρης «απολέπιση» στη ΣΣΕ!
17 Απριλίου
Σειρούλες μου, καλή ζωή!
26 Απριλίου
Suddenly, my day turned out to be very HAPPY today!!!
01 Μαΐου
La vie est belle quand elle décide de sourire un peu ; chose faite!
04 Μαΐου
Πήγε δύο η ώρα. Αναπόφευκτα.
12 Μαΐου
Dimitris Anagnostopoulos hopes to be soon abducted by extraterrestrials.
18 Μαΐου
Dimitris Anagnostopoulos is gonna take three days ON.
21 Μαΐου
When I grow up, I will become a tourist.
27 Μαΐου
Dimitris Anagnostopoulos is officially an “Αίγια Fuxia” addict!
05 Ιουνίου
Μα αν είχα λύση για όλα, θα ήμουν ο Καπουτζίδης!
28 Ιουνίου
Dimitris Anagnostopoulos is glad to announce that, according to the Canadian law of April 17 2009, he IS a Canadian citizen!
04 Ιουλίου
Χτες βράδυ ταράτσα-πάρτι, πριν από λίγο Balux café, τώρα spleen…
25 Ιουλίου
Μερικές φορές, τις μεγαλύτερες υποσχέσεις για τον εαυτό μας τις δίνουμε σε άτομα σχεδόν άγνωστα. Κυρία Ελένη, σύντομα θα πραγματοποιήσω εκείνη την υπόσχεσή μου…
10 Αυγούστου
Το φθινόπωρο αυτό θα ‘χει να μου προτείνει δύο δρόμους… Κάτι θα πρέπει ν’ αφήσω πίσω, και να πάω απ’ την άλλη.
12 Αυγούστου
Κι εγώ μετέωρος, αναρωτιέμαι τι θα μπορούσαν να μου κάνουν οι Περσείδες…
15 Αυγούστου
Σήμερα σηκώθηκα και ξυρίστηκα, σα να ‘πρεπε…
22 Αυγούστου
Ανοίγω τον δρόμο για μετά. Κι αργώ επειδή τον κάνω μακρύ…
12 Σεπτεμβρίου
«Είναι κρίμα όταν στην Ευρώπη ντύνονται οι Μεσαίωνες με τόσες επενδύσεις, εδώ να ξεντύνονται οι αναγεννήσεις.» [Χρήστος Κηπουρός]
20 Σεπτεμβρίου
Όση ώρα απαντώ στις πολύτιμες ευχές σας, ένα σαλιγκάρι γράφει πάνω μου.
21 Σεπτεμβρίου
Ο κόσμος μάς χρειάζεται, κι εμείς τραγουδάμε για πατρίδες.
24 Σεπτεμβρίου
Κάψτε τα Κοράνια, κάψτε και τις Βίβλους. Τον Μικρό Πρίγκιπα μην πειράξετε.
10 Οκτωβρίου
Περιμένεις κάτι που ποτέ δεν έρχεται ˙ κι όσοι σ’ αγαπούν, αφανέρωτοι μένουν.
17 Οκτωβρίου
Μ’ εμποδίζει ένα αγκάθι… Τσιμπάει από μέσα.
23 Οκτωβρίου
Τώρα με την κρίση, ο κόσμος δεν αγοράζει τις εικόνες που πουλάω.
24 Οκτωβρίου
Ξεκαθαρισμένες απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα ζητούν αναθεώρηση τις πιο ακατάλληλες ώρες της ζωής.
22 Νοεμβρίου
Χωρίς το Facebook, πώς θ’ ανακουφίζαμε τόσα όνειρα;
05 Δεκεμβρίου
Δεν κάθομαι! Κάνω απλώς ένα διάλειμμα για να τροφοδοτήσω τη μελλοντική μου παραγωγικότητα.
07 Δεκεμβρίου
Σήμερα πήραν το πτυχίο τους δύο πολύ αγαπημένα μου άτομα! :))
12 Δεκεμβρίου
“La Môme”… Το ‘χα δει τότε με μια ψυχή. Απόψε, το είδα με τη δική μου. Και ήταν αλλιώς.
21 Δεκεμβρίου
Πόσο μαγική ήταν αυτή η εβδομάδα!!! (Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;)
23 Δεκεμβρίου
2011 MUST-DO LIST #1: Πρέπει να μάθω να με προδίδω δίχως αντιστάσεις.
27 Δεκεμβρίου
Στην Τρίπολη ρίχνει χιονόνειρο…
δουλίτσα να υπάρχει
Εμείς οι τελειομανείς πασχίζουμε σε όλα για το τέλειο, κι ας είμαστε οι πρώτοι που πιστεύουμε πως αυτό δεν υπάρχει. Επιλέγουμε, κάθε φορά, να προσεγγίσουμε το καλύτερο επειδή πιστεύουμε πως όλα αξίζουν αυτή τη μέριμνα. Κι έτσι, συσσωρεύονται οι ανασφάλειες.
Όμως, παιδιά, μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας! Πολλή κούραση που πάει ανεκτίμητη από τους πολλούς. Κι όχι μόνο αυτό. Στο τέλος, οι αδαείς την εργατικότητά σας θα την πουν σκέτο ψώνισμα.
Οπότε... δε βαριέσαι μωρέ, δουλίτσα να υπάρχει...
Take Me Coco, των Zap Mama (Zap Mama, 1991)
Μουσική: Céline 'T Hooft / Αυτοσχεδιασμοί: Marie Daulne.
Τα λουλούδια δε μυρίζουν ˙ είναι πλαστικά.
Κάθε άνθρωπος νοσταλγεί το παρελθόν του και ό,τι αυτό συνεπάγεται και κυρίως γιατί συνδέεται με τα νιάτα του και τα νιάτα είναι η άνοιξη της ζωής. Επίσης υπάρχει και ένας άλλος λόγος που μας κάνει να νοσταλγούμε, είναι αυτό που λέμε κάθε πέρσι και καλύτερα, θέλω να πω με τη διατροφή μας, με τη μόλυνση του περιβάλλοντος, με τη μοναξιά των μεγαλουπόλεων και τόσα άλλα, είναι φυσικό να μας κάνει να νοσταλγούμε το παρελθόν, μια άλλη πιο ανθρώπινη ζωή, πιο φτωχή βέβαια, αλλά πιο πλούσια σε συναισθήματα. Τώρα είναι περισσότερο πλούσια σε υλικά αγαθά, τα οποία όμως συνοδεύονται με άγχος, με πανικό, με ένα σωρό άλλα πράγματα, που δεν ταιριάζουν στον άνθρωπο. […]
Το όνειρό μου είναι να αφήσουμε έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας, γιατί εγώ πέρασα μια κατοχή, έναν εμφύλιο, μία δικτατορία, φτώχεια, πείνα και τόσα άλλα πράγματα και θα ήθελα να μην τα περάσουν και τα παιδιά μας, να ζήσουν έστω και με λιγότερα υλικά αγαθά, αλλά να ζήσουν πιο πνευματικά τη ζωή τους.
…είπε ο Σταύρος Κουγιουμτζής (1932-2005)
στη Μελαχροινή Μαρτίδου.
(Σταύρος Κουγιουμτζής, ο αθόρυβος μελωδός,
εφημερίδα Ο ΧΡΟΝΟΣ, 25 Μαΐου 2001)
Ήταν πέντε, ήταν έξι
(Στίχοι / Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής, Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας, 1974)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
